Tuesday, November 29, 2022

"कोहजाद"

 


लेखक : अभिषेक कुंभार

प्रकाशक : NEW ERA पब्लिशिंग हाऊस

पृष्ठे- ४९५, मूूल्य- ४५० रुपये


## सह्याद्रीच्या कुशीतील आदिम थरार आणि काळजाचा ठोका चुकवणारी गूढ सफर: अभिषेक कुंभार यांच्या 'कोहजाद' कादंबरीचा चित्तथरारक वेध


नमस्कार रसिक वाचक मित्रांनो,


रात्रीचा अथांग गडद अंधार... सोसाट्याचा वाहणारा थंडगार वारा... डोंगरांच्या कपारीतून येणारा अनाकलनीय ओरडण्याचा आवाज आणि विजांच्या कडकडाटात समोर उभी ठाकलेली एक अवाढव्य, आदिम आकृती! कल्पनेनेच अंगावर काटा आला ना? ही केवळ कल्पनेतली भीती नाही, तर मराठी रहस्य आणि थरार साहित्यात आपल्या लेखणीने नवा इतिहास रचणारे लेखक **अभिषेक कुंभार** यांच्या **'कोहजाद'** या कादंबरीने वाचकांच्या मनात निर्माण केलेला जिवंत दरारा आहे.


नुकतीच मी ही अत्यंत बहुचर्चित आणि वाचकांमध्ये प्रचंड लोकप्रिय ठरलेली 'कोहजाद' कादंबरी एकाच बैठकीत वाचून पूर्ण केली. खरं सांगू तर, शेवटचं पान मिटताना माझ्या हृदयाचे ठोके कमालीचे वाढले होते. मराठी साहित्यात अनेक भयपट आणि रहस्यमय कादंबऱ्या लिहिल्या गेल्या, पण 'कोहजाद'ने वाचकांना जी अनुभूती दिली आहे, ती निव्वळ अद्भूत आणि अभूतपूर्व अशीच आहे. आज एका मनस्वी ब्लॉगर्सच्या भूमिकेतून, या थरारक आणि थक्क करणाऱ्या पुस्तकाचे सखोल विश्लेषण मी तुमच्यासमोर मांडत आहे.


---


### 'कोहजाद' म्हणजे काय? नावातच दडलेलं गूढ!


कादंबरी हातात घेतल्या घेतल्या पहिला प्रश्न पडतो तो म्हणजे—'कोहजाद' म्हणजे नक्की काय?


'कोह' म्हणजे पर्वत किंवा डोंगर आणि 'जाद' म्हणजे जन्माला आलेला. थोडक्यात सांगायचे तर, **'डोंगराचा पुत्र'** किंवा **'पर्वताच्या कुशीतून जन्माला आलेली अतिमानवी शक्ती'**. सह्याद्रीच्या उत्तुंग, दुर्गम पर्वतरांगा आणि तिथल्या घनदाट जंगलांच्या पार्श्वभूमीवर ही कथा आकार घेते.


कथेचा पाया अत्यंत भक्कम आहे. यात केवळ भुताखेतांची जुनाट गोष्ट नाही, तर यात आहे विज्ञानाचा आणि आदिम रहस्याचा एक अनोखा मेळ. सह्याद्रीच्या कुशीत वसलेल्या एका छोट्या, दुर्गम गावात काही अशा अनाकलनीय आणि भयावह घटना घडू लागतात, ज्यांचा संबंध थेट शेकडो वर्षांपूर्वीच्या एका प्राचीन रहस्याशी आणि तिथल्या डोंगरांमध्ये वावरणाऱ्या एका हिंस्र, अमानवी अस्तित्वाशी असतो. हे अस्तित्व म्हणजेच 'कोहजाद'!


---


### रहस्य, साहस आणि थराराची अद्भुत गुंफण


कादंबरीचे कथानक अत्यंत वेगाने पुढे सरकते. काही तरुण मित्रांचा गट एका साहसी मोहिमेसाठी किंवा ट्रेकिंगसाठी सह्याद्रीच्या अतिशय दुर्गम आणि निसर्गरम्य भागात जातो. पण निसर्गाचे हे देखणे रूप केवळ वरवरचे असते; त्याच्या गर्भात एक अंगावर काटा आणणारे सत्य दडलेले असते.


जसजसे हे तरुण जंगलाच्या आत, डोंगरांच्या कपारीत शिरू लागतात, तसतसे त्यांचे निसर्गाशी चाललेले खेळ एका जीवघेण्या संघर्षात बदलतात.


* **रहस्यमयी गायब होणे:** पात्रांमधील एकामागून एक जण गायब होऊ लागतात किंवा अत्यंत क्रूर अवस्थेत त्यांचे मृतदेह सापडू लागतात.

* **भीतीचा विळखा:** रात्रीच्या वेळी झाडांच्या पानांची होणारी सळसळ, दगडांवरून अचानक घसरणारे पाय आणि अंधारात चमकणारे दोन लालभडक डोळे... हे सगळे वाचताना वाचक पुस्तका खिळून राहतो.

* **प्राचीन दंतकथा आणि वास्तव:** गावातील जुन्या जाणत्या लोकांकडून सांगितल्या जाणाऱ्या 'कोहजाद'च्या लोककथा आणि प्रत्यक्षात समोर उभे ठाकलेले भीषण वास्तव, यांचा मिलाफ लेखकाने अत्यंत कौशल्याने साधला आहे.


---


### लेखक अभिषेक कुंभार यांची जादुई भाषाशैली


या कादंबरीची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे अभिषेक कुंभार यांची **'चित्रदर्शी आणि ओघवती भाषाशैली'**. ते जेव्हा सह्याद्रीच्या घाटांचे, धुक्याचे, आणि रात्रीच्या काळ्याकुट्ट जंगलाचे वर्णन करतात, तेव्हा वाचकाला आपण स्वतः त्या पात्रांसोबत ट्रेकिंग करत असल्याचा भास होतो.


त्यांची वाक्यरचना एखाद्या प्रवाही कादंबरीसारखी वाहती आहे. त्यामध्ये कुठेही पाल्हाळ लावला गेलेला नाही. उलट, वाक्यावाक्याला उत्कंठा इतकी वाढत जाते की, वाचक पुढचे पान काय घडणार या भीतीने आणि जिज्ञासेने पटापट उलटत सुटतो.


लेखकाने पात्रांचे मानसशास्त्र देखील खूप सुंदर रेखाटले आहे. जेव्हा मृत्यू समोर उभा असतो, तेव्हा माणसाचा संयम कसा सुटतो, त्यांच्यातील परस्पर संबंधांमध्ये कशी कटुता येते आणि जगण्यासाठी माणूस किती हिंस्र बनू शकतो, याचे वास्तववादी दर्शन या कादंबरीत घडते.


---


### विज्ञान आणि अतींद्रिय शक्तीचा रंजक लढा


'कोहजाद' ही कादंबरी केवळ एका अंधश्रद्धेवर आधारलेली नाही. लेखक अभिषेक कुंभार यांनी या कथेला विज्ञानाची जोड दिली आहे. कथेतील रहस्य केवळ 'दैवी कोप' किंवा 'भूतबाधा' म्हणून सोडून दिले जात नाही, तर त्यामागे वैज्ञानिक संशोधन, जनुकीय बदल किंवा निसर्गातील काही अज्ञात घटकांचा हात आहे का, या अंगानेही शोध घेतला जातो.


हा विज्ञानाचा आणि आदिम भीतीचा संघर्ष कथेला एका वेगळ्याच उंचीवर नेऊन ठेवतो. यामुळे सुशिक्षित वाचकही या कथेशी सहज जोडला जातो आणि प्रत्येक घटनेमागील कार्यकारणभाव शोधण्याचा प्रयत्न करतो.


---


### एका ब्लॉगरच्या नजरेतून...


> **"सह्याद्रीने आपल्या कुशीत फक्त इतिहासच नाही, तर काही अशी गूढ रहस्येही जतन करून ठेवली आहेत, जी मानवी कल्पनेच्या आणि बुद्धीच्या पलीकडची आहेत. 'कोहजाद' ही त्याच रहस्याची एक जिवंत आणि थरारक साक्ष आहे!"**


एक वाचक म्हणून मला या पुस्तकाने अक्षरशः खिळवून ठेवले. मराठी साहित्यात सध्याच्या काळात इतक्या ताकदीची रहस्यमय आणि साहसी कादंबरी मिळणे कठीण आहे. अभिषेक कुंभार यांनी हॉलीवूडच्या एखाद्या थ्रिलर सिनेमाला टक्कर देईल अशी कथा अत्यंत अस्सल मराठी बाज ठेवून मांडली आहे.


या पुस्तकाचा शेवट हा केवळ कथा संपवणारा नाही, तर मनात एक सुप्त भीती आणि अनेक प्रश्न मागे ठेवून जाणारा आहे. कादंबरी वाचून संपल्यावरही डोळ्यांसमोरून सह्याद्रीचे ते धुकं आणि जंगलातला तो भयानक आवाज जात नाही, यातच लेखकाचे खरे यश आहे.


---


### रसिकहो, तुम्ही 'कोहजाद'चा थरार अनुभवला का?


जर तुम्ही अद्याप हे पुस्तक वाचले नसेल, तर आजच ते मिळवून वाचा. विशेषतः पावसाळ्यात किंवा रात्रीच्या शांततेत हे पुस्तक वाचणे म्हणजे एक थरारक अनुभव असेल.


तुम्ही हे पुस्तक वाचले असल्यास तुम्हाला 'कोहजाद'चे कोणते पात्र किंवा कोणता प्रसंग सर्वात जास्त भयावह वाटला? मला खाली कमेंट करून नक्की सांगा. चला तर मग, लवकरच भेटूया अशाच एका रोमहर्षक आणि वाचनीय पुस्तकाचा प्रवास घेऊन. तोपर्यंत, वाचनाचा आनंद घ्या, सह्याद्रीला समजून घ्या आणि सावध राहा!



संदीप प्रकाश जाधव 


Friday, November 18, 2022

"शाडूचा शाप"

 

लेखक : नारायण धारप

प्रकाशक : साकेत प्रकाशन

पृष्ठे- १११, मूूल्य- १५० रुपये


## गूढ, थरार आणि शापित मातीचा भयानक प्रवास: नारायण धारप यांचे पुस्तक "शाडूचा शाप"!!!


नमस्कार रसिक वाचक मित्रांनो,


रात्रीची वेळ आहे, बाहेर सोसाट्याचा वारा सुटलाय, घराच्या खिडक्या कडाडत आहेत आणि अशा वातावरणात तुमच्या हातात एक असं पुस्तक आहे, जे तुम्हाला भीतीने थरथरायला लावतंय, पण तरीही त्याचं पुढचं पान उलटल्याशिवाय तुम्हाला राहवत नाहीये... आठवलं काही? होय, मी बोलतोय मराठी साहित्यातील गूढकथा आणि भयपट विश्वाचे अनभिषिक्त सम्राट **नारायण धारप** यांच्या लेखनाबद्दल!


नुकतीच मी त्यांची अत्यंत लोकप्रिय आणि वाचकांचा थरकाप उडवणारी कादंबरी **"शाडूचा शाप"** पूर्ण वाचली. धारपांच्या लेखनात एक अशी संमोहन शक्ती आहे, जी वाचकाला सुरुवातीपासूनच स्वतःच्या ताब्यात घेते. 'शाडूचा शाप' ही कादंबरी केवळ एका भुताखेताची पारंपरिक गोष्ट नाही, तर ते मानवी मन, अतृप्त इच्छा, प्राचीन गूढ विद्या आणि एका शापित अस्तित्वाचा थरारक पट आहे. आज एका मनस्वी ब्लॉगर्सच्या नजरेतून, या खिळवून ठेवणाऱ्या रहस्यमय कादंबरीचा रंजक प्रवास मी तुमच्यासमोर मांडत आहे.


---


### कथानकाचा वेध: शाडूची मूर्ती आणि जागृत झालेला भयानक भूतकाळ


कादंबरीची सुरुवात अत्यंत साध्या पण उत्सुकता वाढवणाऱ्या प्रसंगाने होते. कथानक फिरते ते एका विशिष्ट मातीच्या म्हणजेच 'शाडूच्या मातीच्या' मूर्तीभोवती. आपण सर्वजण शाडूच्या मातीचा वापर घरगुती गणपती किंवा सुंदर मूर्ती बनवण्यासाठी करतो. पण या कादंबरीत याच शाडूच्या मातीला लाभलेला एक अतिशय प्राचीन, भयावह आणि भयानक 'शाप' कथेच्या केंद्रस्थानी आहे.


एका निर्जन, गूढ जागी किंवा जुन्या वाड्यात सापडलेली ही अनोखी मूर्ती जेव्हा मुख्य पात्रांच्या आयुष्यात प्रवेश करते, तेव्हापासून त्यांच्या सुखी आणि शांत जगण्याला सुरुंग लागतो. मूर्तीच्या रूपाने केवळ एक निर्जीव मातीचा गोळा घरात येत नाही, तर त्यासोबत येतो शतकांपासून अतृप्त राहिलेला एक क्रूर आत्मा, जो स्वतःचा सूड घेण्यासाठी आणि स्वतःचे अस्तित्व पुन्हा मिळवण्यासाठी आसुसलेला आहे.


नारायण धारप यांनी कथेची मांडणी टप्प्याटप्प्याने केली आहे. सुरुवातीला घडणाऱ्या छोट्या-छोट्या संशयास्पद गोष्टी, हवेत अचानक जाणवणारा थंडपणा, रात्रीच्या वेळी येणारे विचित्र आवाज आणि हळूहळू त्या भयानक शक्तीने पात्रांवर मिळवलेले नियंत्रण... हा प्रवास वाचताना अंगावर काटा आल्याशिवाय राहत नाही.


---


### धारपांची भाषाशैली: शब्दांतून उभा राहणारा भयावह आभास


या कादंबरीची सर्वांत मोठी ताकद म्हणजे नारायण धारपांची 'ओघवती आणि चित्रदर्शी भाषाशैली'. ते भयाचे वातावरण निर्माण करण्यासाठी केवळ रक्ताचा सडा किंवा किंचाळण्याचा वापर करत नाहीत. त्यांची ताकद आहे मानवी मनाचा खेळ आणि अवतीभोवतीच्या वातावरणाचे हुबेहूब वर्णन!


* **वातावरण निर्मिती:** वाड्याच्या कोपऱ्यात दाटलेला अंधार, जुन्या लाकडी जिन्याचा होणारा किरकिर आवाज, हवेत सुटलेला उग्र दर्प आणि भीतीपोटी पात्रांच्या कपाळावर जमा होणारा घामाचा थेंब—हे सर्व धारप आपल्या शब्दांतून इतके जिवंत करतात की, वाचक स्वतःला त्या वास्तूमध्ये उभे असल्यासारखे अनुभवतो.

* **पात्रांचे मानसिक द्वंद्व:** भीती ही केवळ बाह्य नसते, ती माणसाच्या आतून कशी पोखरत जाते, याचे अप्रतिम मानसशास्त्रीय विश्लेषण धारपांनी केले आहे. अदृश्य शक्तीशी लढताना पात्रांचा उडणारा थरकाप आणि तरीही टिकवून ठेवलेली जगण्याची जिद्द मनाला स्पर्श करून जाते.


लेखकाचे वाक्य लहान पण अत्यंत प्रवाही आहेत. प्रत्येक प्रकरणाच्या शेवटी ते वाचकाला अशा एका वळणावर आणून सोडतात की, "पुढे काय होणार? त्या पात्रांचा जीव वाचणार का?" या काळजीपोटी वाचक रात्रीची झोप विसरून पुस्तक वाचत राहतो.


---


### विज्ञानाचा आणि अतींद्रिय शक्तीचा संघर्ष


'शाडूचा शाप' मध्ये केवळ अंधश्रद्धा किंवा दैवी शक्तीचा खेळ दाखवलेला नाही. नारायण धारप यांच्या लेखनाचे वैशिष्ट्य हे आहे की, ते त्यांच्या कथेमध्ये विज्ञान आणि अतींद्रिय शक्ती यांचा एक सुंदर संघर्ष दाखवतात. कथेतील सुशिक्षित पात्रे सुरुवातीला या सगळ्या घटनांना अंधश्रद्धा किंवा मनाचा भ्रम मानतात. ते या गूढ घटनांमागे वैज्ञानिक कारणे शोधण्याचा प्रयत्न करतात.


पण जसाजसा या शापाचा विळखा घट्ट होत जातो, तसतसे विज्ञानाचे नियम थिटे पडू लागतात आणि शेवटी त्या अतींद्रिय शक्तीचे अस्तित्व नाईलाजाने मान्य करावे लागते. हा विज्ञानाकडून अनाकलनीयतेकडे जाणारा प्रवास लेखकाने अत्यंत तर्कशुद्ध पद्धतीने मांडला आहे.


---


### एका ब्लॉगर्सच्या नजरेतून: हे पुस्तक का वाचावे?


> **"भीती ही मानवी मनातील सर्वात आदिम भावना आहे. आणि जेव्हा या भीतीला शब्दांचे अलौकिक कोंदण मिळते, तेव्हा जन्म घेतो 'शाडूचा शाप' सारखा एक उत्कृष्ट भयपट!"**


एक वाचक म्हणून मला या पुस्तकाने अक्षरशः संमोहित केले. नारायण धारप हे कादंबरी लिहिणारे लेखक नसून शब्दांनी जादू करणारे जादूगार वाटतात. त्यांनी या पुस्तकात कुठेही ओढूनताणून विनोद किंवा उगाचच लांबवलेली वर्णने केली नाहीत. कथेचा वेग सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत एकाच ताकदीने धावत राहतो.


जर तुम्हाला थ्रिलर, सस्पेन्स आणि शुद्ध मराठीतील उत्कृष्ट भयपट वाचण्याची आवड असेल, तर 'शाडूचा शाप' तुमच्या संग्रही असायलाच हवे. हे पुस्तक तुम्हाला केवळ घाबरवणार नाही, तर मानवी मनातील इच्छाशक्तीच्या ताकदीची जाणीवही करून देईल.


---


### रसिकहो, तुमचे काय मत आहे?


तुम्ही नारायण धारप यांची कोणती कादंबरी किंवा कथा यापूर्वी वाचली आहे का? 'शाडूचा शाप' बद्दलच्या तुमच्या काय भावना आहेत? रात्रीच्या शांततेत पुस्तक वाचताना तुम्हाला कधी असा अंगावर काटा आणणारा अनुभव आला आहे का? मला खाली कमेंट करून नक्की सांगा.


चला तर मग, लवकरच भेटूया अशाच एका थरारक, गूढ आणि वाचनीय पुस्तकाचा रंजक प्रवास घेऊन. तोपर्यंत, वाचनाचा आनंद घेत राहा आणि रात्रीचे दरवाजे घट्ट बंद ठेवायला विसरू नका!



संदीप प्रकाश जाधव 




Friday, November 4, 2022

"पोटमारा"

 


लेखक : रवींद्र पांढरे

प्रकाशक : लोकवाङ्मय गृह

पृष्ठे- १२८, मूूल्य- १६० रुपये  


## भुकेचा हुंदका आणि जगण्याचा जीवघेणा संघर्ष: रवींद्र पांढरे यांच्या "पोटमारा" कादंबरीचा हृदयस्पर्शी वेध


नमस्कार रसिक वाचक मित्रांनो,


साहित्याच्या विश्वात अशी काही पुस्तके येतात, जी तुम्हाला केवळ एक कथा सांगत नाहीत, तर तुमच्या सुस्त पडलेल्या जाणिवांना सळसळवून जागी करतात. आपल्या रोजच्या सुखी, सुरक्षित आणि वातानुकूलित आयुष्याच्या पलीकडे एक असंही जग अस्तित्वात आहे, जिथे प्रत्येक दिवसाची सुरुवात 'आज पोटात चार घास पडतील की नाही?' या विवंचनेने होते. नुकतीच माझ्या वाचनात आलेली आणि माझ्या मनाचा थरकाप उडवणारी एक अत्यंत ताकदीची कादंबरी म्हणजे **रवींद्र पांढरे** यांची **"पोटमारा"**.


हे पुस्तक वाचून संपवल्यानंतर मी बराच वेळ सुन्न झालो होतो. 'पोटमारा' म्हणजे केवळ अन्नाची कमतरता नव्हे, तर गरिबीमुळे, परिस्थितीमुळे स्वतःच्या इच्छा, आकांक्षा, स्वप्न आणि अगदी स्वाभिमानाचा रोज करावा लागणारा गळाघोट! एका संवेदनशील ब्लॉगर्सच्या भूमिकेतून, या पुस्तकाने माझ्या मनावर कोरलेले ओरखडे आणि या कादंबरीचे वास्तववादी विश्लेषण आज मी तुमच्यासमोर मांडत आहे.


---


### कथेचा गाभा: पोटाची खळगी भरण्यासाठी चाललेली फरफट


कादंबरीची पार्श्वभूमी ग्रामीण महाराष्ट्रातील दुष्काळी भागावर आणि तिथून रोजगाराच्या शोधात शहराकडे स्थलांतरित होणाऱ्या कष्टकरी, मजुरांच्या जीवनावर बेतलेली आहे. 'पोटमारा' हे नावच या कादंबरीचा आत्मा स्पष्ट करते.


गावाकडे शेती उजाड झालेली, पाण्याचा थेंब नाही आणि हाताला काम नाही. अशा वेळी जगायचं कसं? हा यक्षप्रश्न घेऊन जेव्हा गरिबांचे तांडे शहराच्या वेशीवर येऊन धडकतात, तेव्हा त्यांच्या नशिबी येतो तो केवळ संघर्ष.

लेखक रवींद्र पांढरे यांनी या स्थलांतरितांचे, बांधकाम मजुरांचे आणि ऊसतोड कामगारांचे जगणे इतके जवळून आणि जिवंतपणे टिपले आहे की, वाचताना आपल्याला त्या मातीचा, घामाचा आणि गरिबीचा उग्र वास जाणवू लागतो.


कथेतील मुख्य पात्रे ही कोणी अलौकिक नायक-नायिका नाहीत. ती आपल्याच आजूबाजूला इमारतींचे दगड वाहताना, रस्त्या कडेला डांबराचे घुटके गिळताना दिसणारी साधी माणसे आहेत. पण लेखकाने त्यांच्या कौटुंबिक जिव्हाळ्याचे, त्यांच्यातील छोट्या-छोट्या आनंदाचे आणि भविष्याविषयीच्या भाबड्या आशांचे जे चित्रण केले आहे, ते मन हेलावून टाकणारे आहे.


---


### भाषेचा अस्सलपणा आणि कादंबरीमय ओघवतेपण


रवींद्र पांढरे यांच्या लेखणीचे सर्वात मोठे बलस्थान म्हणजे त्यांची **बोलीभाषा**. त्यांनी पुस्तकात वापरलेली अस्सल मराठवाडी-वऱ्हाडी धाटणीची ग्रामीण भाषा वाचकाला थेट त्या पात्रांच्या सुख-दुःखाशी जोडून घेते. भाषेमध्ये कुठेही कृत्रिमता नाही. पात्रांच्या तोंडी असणारे संवाद इतके नैसर्गिक आहेत की, जणू काही आपण प्रत्यक्ष त्यांच्या शेजारी बसून त्यांचे बोलणे ऐकत आहोत.


लेखकाची वर्णनशैली अत्यंत प्रवाही आणि चित्रदर्शी आहे. जेव्हा कादंबरीत कडक उन्हाचे, हातापायाला पडलेल्या भेगांचे किंवा भुकेने रडणाऱ्या लहान मुलांचे वर्णन येते, तेव्हा वाचकाचे हृदय पिळवटून निघते.


* **भुकेचे मानसशास्त्र:** माणसाला भूक लागते तेव्हा त्याची नैतिक-अनैतिकतेची व्याख्या कशी बदलते, हे लेखकाने अत्यंत संवेदनशीलतेने मांडले आहे.

* **नात्यांमधील ताणतणाव:** पैशाअभावी नवरा-बायकोमधील होणारे वाद, मुलांच्या शिक्षणाची सुटत चाललेली आशा आणि या सगळ्यातून निर्माण होणारी हतबलता कादंबरीमध्ये अतिशय टोकदारपणे सामोरी येते.


---


### विकासाच्या ढोंगीपणावर ओढलेले आसूड


'पोटमारा' ही केवळ गरिबांची कहाणी नाही, तर ती आजच्या तथाकथित आधुनिक आणि प्रगत समाजाच्या चेहऱ्यावरील मुखवटा फाडणारी कादंबरी आहे. एकीकडे गगनचुंबी इमारती उभ्या राहत आहेत, मॉल संस्कृती फोफावत आहे; पण दुसरीकडे याच इमारतींच्या पायात स्वतःचे रक्त-घाम ओतणारा मजूर मात्र उपेक्षितच राहतो.


लेखकाने अप्रत्यक्षपणे आजच्या भांडवलशाही आणि संवेदनशून्य व्यवस्थेवर कडक शब्दांत बोट ठेवले आहे. ज्यांच्या हाताला काम नाही, त्यांच्या 'पोटमारा'साठी जबाबदार कोण? हा प्रश्न ही कादंबरी वाचकाच्या मनात सातत्याने निर्माण करत राहते.


---


### एका ब्लॉगर्सच्या नजरेतून: हे पुस्तक का वाचावे?


> **"आपल्या ताटातील अन्नाचा प्रत्येक कण हा कोणाच्या तरी रक्ताच्या घामाचा थेंब आहे, याची जाणीव 'पोटमारा' आपल्याला करून देते."**


एक वाचक म्हणून मला या पुस्तकाने अंतर्मुख तर केलेच, पण त्याच सोबत माझ्या मनात कष्टकऱ्यांबद्दलची सहानुभूती आणि आदर अधिक दृढ केला. रवींद्र पांढरे यांनी या कादंबरीच्या माध्यमातून मराठी साहित्याला एक अत्यंत प्रामाणिक आणि वास्तववादी नजराणा दिला आहे.


या पुस्तकात केवळ नैराश्य नाही, तर एवढ्या प्रतिकूल परिस्थितीतही एकमेकांना साथ देत जगण्याची, लढण्याची एक सुप्त जिद्दही पात्रांच्या माध्यमातून अधोरेखित झाली आहे.


---


### रसिकहो, तुमचे काय मत आहे?


तुम्ही रवींद्र पांढरे यांचे साहित्य यापूर्वी वाचले आहे का? आपल्या अवतीभोवती घडणाऱ्या या स्थलांतराच्या आणि गरिबीच्या समस्येकडे आपण संवेदनशीलतेने पाहतो का? या पुस्तकाबद्दलच्या तुमच्या भावना मला खाली कमेंट करून नक्की कळवा.


चला तर मग, पुन्हा भेटूया अशाच एका काळजाला भिडणाऱ्या पुस्तकाचे विश्लेषण घेऊन. 


तोपर्यंत, वाचनाचा आनंद घेत राहा आणि संवेदनशील राहा!



संदीप प्रकाश जाधव 



"मंत्रावेगळा"

  लेखक : ना. सं. इनामदार प्रकाशक : कॉन्टिनेन्टल पब्लिकेशन पृष्ठे- ६५०, मूूल्य- ५०० रुपये सह्याद्रीचा श्वास आणि पेशवाईचा रक्तरंजित इतिहास: ना...